Boncuk Gözlerin
Gökyüzü yine karanlık, yine simsiyah...
Aklımdan hiç çıkmıyor sevdan.
Ellerin elime değdiği zaman,
İnan sevgilim,
Bütün yaralarım iyileşiyor.
Ah, o saçlarına öldüğüm,
O boncuk gözlerin...
Hep aklımda, hep yüreğimde.
Ne gece unutturabiliyor seni,
Ne de geçen zaman.
Bir tebessümün, bin bahara bedel.
Bir bakışın, ömrüme umut oluyor.
Sen varsın diye kalbim hâlâ seviyor,
Sen yoksan, gökyüzü bile kararıyor.
Her gece yıldızlara seni soruyorum,
Belki bir tanesi adını fısıldar diye.
Rüzgâr saçlarının kokusunu getirir mi diye
Sessizce bekliyorum.
Bir gün yeniden elini tutarsam,
Dünya dursun isterim o an.
Kalbim sadece senin adını söyler,
Sevgim hiç eksilmez, hiç tükenmez.
Sen, gecelerimin en güzel düşü,
Sabahlarımın en parlak ışığısın.
Bu yürek attığı sürece,
Adın kalbimde yaşayacak.
Çünkü seni sevmek,
Benim en güzel hikâyem olacak.
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 21:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!