Bomboş sokaklarda,
Kaldırımlar sırılsıklam,
Yağmurlar yağıyor,
Yüregime...
Yine Sensiz geçen Gecelerde,
Çaresizliğime ağlıyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




KÜTAHYA SOKAKLARINDA
BU İSİMDE BİR ŞİİRİM VAR
YAĞMURDA ISLANMAK NEYMİŞ GÖR
Güneş doğduğunda gunduz olacak,ve yine sensiz bir gün daha Benimle geceye yol alacak,Özlem dolu yüreğini kutluyorum.Dara Dıla
yoksa
yok birşey
ve hasret
sizin işlediğiniz gibi olmalı
güneş
hiç değilse
umutla dolmalı
berrak anlatımınıza saygılar
teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta