İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
......Sonra Bir Damla Yaş İniyor
Sessizce Gözlerimden Aşağıya,
Utanıyorum Saklamaya Çalışıyorum
Ulan Ağlıyorum İşte Ağlıyorum!
Bomboş Bir Ev Şimdi Burası…....Ağlanır bazen
Gözler yaşlı, gönül yıkık
Ağlanır... (ayrılık)..tebrikler,Akif bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta