Etekleri kaldırdınız
Açlar gibi saldırdınız
Kara,yeşil doldurdunuz
Bomba düştü Ankara’ya
Cebinize sığmaz para
Sermayeniz oldu kara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Meclisteki çekişmeleri ,yapılanları izlerken düşünür olduk;yoksulluğa itilen insanlarımızı düşünen onların rahatını ,aç karnını nasıl duyuracağını planlayan var mı diye ya.....gördüğümüz o ki; vay küller başımıza ......düşünen insanlar ise tartaklanıp susturulmaya çabalanır....Ankara'ya düşen bomba alev alev yangını körükleyip ortalığı bir cadı kazanına çevirmekte.....dizelerinizi kutluyorum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta