Saçlarında kaybolan sabah çiyine kiskançca
Bakımsız bir ormanda kaybolmayı denedim
Işıkları boğuk o ilk ve son sokağımızda sonra
Ayak seslerini içimden öptüğüm...
Pencereleri kirli küçük evlerin
özlem dolu gözleriyle bakarak
incitmediğim her anına
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta