Kavrulmuş toprak gibi içim,
Bilmiyor kimse susuzluğumu.
Ne dilim kaldı ne damağım,
Gün be gün kuruyorum.
Kor alevler gibi boğazımda bir ateşten yumruk.
Bir çıkası var ki içimdeki öfkenin,
Kadim ejderhalar gibi püskürterek tüm alevlerini ruhumun.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta