Memleketimin narin saçlarına kar yağıyor ince ince.
Artık bahtım gibi yolu, umudu bitirmeden gitmez.
Çağım gibi, tenha çöktü mü durmak mümkün olmaz.
Bölük bölüktür üstümüze çöken karlı düşünceler.
Bazen saklar yalnızlığımızı, yorgun yenilmişliğimizi.
Bu ortamda artık, bulamayız biz kaybettiklerimizi.
İnsan ve tabiat nede çok benziyor birbirine bugün.
Yalancı baharlar geceye kalmış gündüzünde kış.
Esmiyor artık eskide kaldı, karları yiyen rüzgâr.
İnsanın olmamışına, mevsimlerde olmuş arkadaş.
Yağmur duasındayız yine, yağıyor üstümüze kar.
Kenan Gezici 04 /02/2026
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 10:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!