Bizim Yaşlılar Şiiri - Yusuf Şeker

Bizim Yaşlılar
Yaş kemale ermiş ömrün sonunda,
Bakıma muhtaçtır bizim yaşlılar.
Bir ömür tüketmiş sevgi yolunda,
Hürmetle anılır bizim yaşlılar.

Saçlara ak düşmüş, dizleri yorgun,
Gözlerinde saklı maziden sorgun.
Bir selamla diner kalpteki vurgun,
Gönülden anlaşır bizim yaşlılar.

Sabırla yoğurmuş ekmeği, aşı;
Gecelere sığmaz verdiği uğraşı.
Bugünümüzdür dünün gözyaşı,
Temeli bizlere bizim yaşlılar.

Zaman alır alır sessizce gücü,
Ama eksilmez yürekteki özü.
Bir dua, bir nefes, bir sıcak sözü
Can gibi taşırlar bizim yaşlılar.

Zamanın yükünü taşır omuzda,
Nice fırtınalar geçmiş yolunda.
Dualar eksik olmaz her sözünde,
Rahmetle konuşur bizim yaşlılar.

Suskunluklarında bin hatıra var,
Her çizgide ayrı bir ömür yatar.
Sabırla yoğrulmuş sözleri bahar,
Hikmetle konuşur bizim yaşlılar.

Bir köşede sessiz bekler zamanı,
Geçmişle geleceğin ince nişanı.
Unutmayalım onları her anı,her anı
Bir dua gibi konuşur bizim yaşlılar.

Yusuf der ki vefa insanlık izi,
Unutma maziden kalan bu sesi.
Bugünü yarına bağlayan bizi,
Baş tacı edilir bizim yaşlılar.

Yusuf şeker