Güz geldi bizim köylere
sabahları ayaz akşamları serin
Dallardaki yapraklar seyrekleşti
yamaçların yeşili sarıya dönüyor.
Kuşburnu diken dibine döküldü
armutlar dalında sarardı
Bahçelerde son işler kaldı
odunlar kapı önünde sıralandı.
Akşam olunca köy sessizleşiyor
uzaktan bir köpek sesi geliyor
Bacalar tütmeye başlayınca
insanın içi nedense burkuluyor.
Bir çeşme başı taşlı bir köy yolu
yağmurdan sonra toprak kokusu
İnsan bazı şeyleri unutuyor sanıyor
bir güz akşamı yetiyor hatırlamaya.
Eylül gelince dağlara
aklım yine köye gidiyor
Ben buradayım ama
gönlüm hala o köyde yaşıyor. ..
Hüseyin YANMAZ
05.09.2026
Kayıt Tarihi : 5.09.2026 14:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!