Bizim köy degil Şiiri - Nazmi Gökdogan

Sıra sıra evlerin olduğu yerler
Kalmadı yerinde eski eserler
Komşular bir birine küserler
Bu köy bizim köy değil sanki

Hiç kalmadı eski usta yapısı
Pim a pe n oldu penceresi kapısı
Gelmez oldu köknar ardıç kokusu
Bu köy bizim köy değil sanki

Hep sattılar bakır kabı kazanı
Doğradılar çıkan mertek hezanı
Kuramas sın gayrı eski düzeni
Bu köy bizim köy değil sanki

Ören sanki şimdi o eski yurtlar
Adam boyu oldu dikenler otlar
Küsmüş sanki ağaçlar dutlar
Bu köy bizim köy değil sanki

Gençler kendi bulur kendi evlenir
Anne baba öfkelenir söylenir
Kalmadı köyümüzde sözü dinlenir
Bu köy bizim köy değil sanki

Saat onda kalkar en erken kalkan
Hanımlar hanım değil hepsi sultan
Erkekler inek sağmaya başladı çoktan
Bu köy bizim köy değil sanki

Eker biçer bir şey görmez karından
Yatarak ümit bekler yarından
Süt marketlerden ekmek fırından
Bu köy bizim köy değil sanki

Sevenin sevdiği gerçek yar idi
Herkeste bir saygı sevgi varidi
Köyün ortasında çeşme kurudu
Bu köy bizim köy değil sanki

Eski töre yeniden edilse tesis
Bu nasıl bir gurur nasıl bir kapris
Büyükler mağrur küçükler artis
Bu köy bizim köy değil sanki

Bir sıcaklık görmez dışardan gelen
Zor bulursun öyle yüzüne gülen
Zorlanarak verir bir selam veren
Bu köy bizim köy değil sanki

Ne olur bilmem milletin halı
Köpekler marketten bekliyor yalı
Arılar şekersiz yapmıyor balı
Bu köy bizim köy değil sanki

Bak Azimet derdini döküyor tele
Harmanı savurup veren yok yele
Hele gel de bir gel de gör hele
Bu köy bizim köy değil sanki