Bizim Deli Kız Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

BİZİM DELİ KIZ
Fevzi Emir Yılmaz

Ela gözlü birer anne babadan,
Deniz gözlü bir kız verdi Yaradan.
Çok farklıydı, değildi hiç sıradan,
Küçükten cevvaldi,
Bizim deli kız.

Sayesinde ilk kez amca olmuştum,
Küçük yaşta bir gururla dolmuştum.
Sanki dört yapraklı yonca bulmuştum,
Büyütmüştü beni,
Bizim deli kız.

Sapsarı saçları örgülü iki yandan,
İlk göz ağrım olmuştu, hem ciğerden hem candan.
Öyle çok seviyordum, ayrılamazdım ondan,
Erken bırakıp gitti,
Bizim deli kız.

Hem biraz cadı idi,
hem de biraz melekti;
Bakışı masum bir kız,
Duruşu bir erkekti.
Hayatı tanımamış, birazcık da ürkekti,
Şimdi dişi bir aslan,
Bizim deli kız.

Çok talipleri vardı isteyen isteyene,
Malum, dikbaşlı idi; kimi sevip beğene?
Evlenmişti sonunda, gidemedim düğüne,
Gönül koymuştu bana,
Bizim deli kız.

Biraz ağır yazılmıştı alnına yazı,
Çok erken büyümüştü, gülmemişti gül yüzü.
Bakışlarında kalmıştı hayatın izi,
Yine de pes etmemişti,
Bizim deli kız.

Kuaför olacaktı, koymuş kafaya;
Tarak, fırça, fön, meç boya…
Sığmadı endamı şu Çarşamba’ya,
Samsun’a açıldı,
Bizim deli kız.

Dışardan bakınca gamsız yaşıyor,
Oysa dolmuş içi, çoktan taşıyor.
Elleri sıcacık ama, kalbi üşüyor,
Yüreğimde bir sızı,
Bizim deli kız.

Hayatında eksik birkaç anı var,
Daha gün görmemiş masum yanı var.
Bin şükür Mevlâ’ya iki canı var,
Şefkatli bir anne şimdi,
Bizim deli kız.

DİP NOT:
Amcasının Deli kızı
Selma'ya ithafen
S E V G İ L E R İ M L E