Bizim bahçelerimiz vardı çiçekleri hiç solmayan
Kelebekler uçuşurdu ömrü birgün de dolmayan
Sevinçlerimiz vardı ve sevgilerimiz içinde yalan olmayan
Dostlarımız vardı sözlerine inanılan
Ne bahçeler var artık,ne de o güzellikler
Bu duvarlar yalan dolanla örülmüş
Taş kesilmiş tüm herşey,etrafı taş yürekler bürümüş
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Ya bizim gönüllerimiz küçüktü, ya da şimdiki aşklar küçüldü... şiirin kendisi gibi finalde süper dost...sadece kutluyorum saygılar
Keman fonunda okudum şiirinizi...
Bambaşka oluyor... Bu tür şiirler hak ediyor alkışlanmayı...
En çok da drulukları, çatlak ses barındırmayışları...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta