Daha bir uzaklaşıyoruz...
İmkanlarımız elverdikçe birbirimizden.
Soğuk bir ruzigar kaplar ruhumuzu...
Yüzümüzü çevirdikçe cemiyetimizden.
Yığınlar içinde yalnız yığılıveririz
İliklerimizden ılık su akar...
Ve efkarımızla çöker, dağılıveririz..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
