Bize bunu yapma Şiiri - Gece Gözlüm

​Sensiz ne haldeyim bir bilsen...
Nefes alıyorum evet, ama yaşamıyorum.
Göğsümde taş gibi bir boşluk,
Adını koysam kırılacak; bu yüzden susuyorum.
​Aynalara küstüm,
Çünkü yüzümde hâlâ gidişinin izi var.
Gözlerim uykusuzluktan değil yarim,
Gözlerim "sensizlikten" yorgun.
​Kalbim her atışta seni arıyor,
Bulamayınca kendi payına düşen hayata küsüyor.
Bir şehir düşün şimdi;
Işıkları yanıyor ama içinde tek bir ruh bile yok.
İşte tam öyleyim; kalabalık ama kimsesiz.
​Bize bunu yapma...
Bu vedayı bu kadar erken yazma kaderimize.
Sevdamızın üstünü örtme,
O buz kesmiş, sağır suskunluğunla.
​Ellerimiz henüz birbirine yeni alışmışken,
Kalbimiz hâlâ tek bir ritimde çarpıyorken,
Böyle yarım, böyle öksüz bırakma bizi.
​Paramparçayım...
Toplamaya kalksam kendimi, ellerim kesiliyor.
Her kırık parçamda sen varsın;
Hangi köşemi onarsam, yolum yine sana çıkıyor.
​Zaman bile yürümüyor artık, farkında mısın?
Saatler adında takılı kalmış bir mühür...
Akrep yelkovanı değil,
Her saniye doğrudan beni yaralıyor.
​Bize bunu yapma...
Bir aşkı böyle sessizce boğup öldürme.
Bak, hâlâ içimde seninle atan bir umut var;
Küçücük belki, ama dünyadan inatçı.
​Ben hâlâ bıraktığın o eşikteyim,
Aynı gökyüzü, aynı sancı, aynı dua ile...
Adın dudaklarımda titreyen bir sızı,
Sabır ise kalbimde yorgun bir bekçi.
​Gülüşüm eksik, sözlerim yarım...
Kalbim bıraktığın o kuytuda,
Durmadan kanıyor sessizce.
​Gel...
Bir kez olsun gururu değil, sevdayı tut elinden.
Çünkü ben sensiz,
Sadece yaşıyormuş gibi yapıyorum.