Gönül bahçemde soldu çiçekler; kırıldı dallarım,
Artık baharlarım hep hazan... Kışlarım zemheri!
Sensiz tarumar oldu ömrüm; beyhude geçti yıllarım,
Bizar oldu beklemekten gönül; gittiğin günden beri!
Yağmurlarım yağmaz oldu; bulutlar küskün...
Kurudu yüreğime ektiğin; o sevda gülleri.
Geçti bir ömür; yitik sevda peşinde sürgün,
Bizar oldu beklemekten gönül; gittiğin günden beri!
Güneşim söndü; ay sustu, gece dilsiz...
Her gece ağlamaktan söndü; gözlerimin feri!
Sensizlik içimde bir kor; yanar durur sahipsiz,
Bizar oldu beklemekten gönül; gittiğin günden beri!
Günlerim geçmez oldu; sanki zaman durdu,
Ne geçen yıllar; ne de giden, dönmez geri!
Hasretin içimde sönmez bir ateş; yaktı kavurdu,
Bizar oldu beklemekten gönül; gittiğin günden beri!
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 07:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!