Öylesine sevdik’ ki biz bu vatan’ı
Sindirdik ta can özü’ne yudum, yudum
Sevdâsı Ser’den önde gider’de adım, adım
Bir an olsun bile acaba demez aklım
Ser neyime benim dardaysa yurdum
Öylesine sevdik’ ki biz bu vatan’ı
Gün geldi düştük yollara
Yalın ayak, baş açık bekliyormuş
Ana, baba, kardeş, çoluk, çocuk, Yar
Bekleye dursun, önce vatan dedik…Yar
Öylesine sevdik’ ki biz bu vatan’ı
Unutmadık, dar günde, elimizden tutanı
Ahde vefa timsalidir ecdât
Dön’ de hele, tarihe bir bak
Ant olsun, vefasızlık yoktur neslimde
Dost’umuza dost, düşman’a şahin idik
Ezel’ de’ de, ebet’ te’ de böyle
Ayak’ta hem’ de, gurur’la dimdik
Duymayan duysun, bilmeyen bilsin
Herkes kendine gelsin...heyyy...
Öylesine sevdik’ ki biz bu vatan’ı
Öylesine sevdik’ ki, öylesine
İşte böylesine….
29 / 05 / 2007
Şerafettin YıldızKayıt Tarihi : 30.5.2007 00:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!