Bosuna yasamak, kimsesiz yasamaktir aslinda.
Neden en cok icim acidiginda annemi ariyorum yanimda,
Kabuslarimdan adini sayiklayarak uyaniyorum...
Kardesim dedigim sevgi hüzmesinin elini tutuyorum.
Ona göre saclarini en güzel ben tariyorum,
Kusursuz yasiyorum hayatimi, Polyanna adli romanin sahici kahramani.
Ve babalar gününü heryil tek hatirlayan cocuguyum babamin,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta