Biz yan yana duran iki salıncağa ters oturmuştuk.
O zincirler soğuktan buz gibi olmuştu ama biz yinede sıkı sık tutunmuştuk,
Aşk’a tutunmaya çalışır gibi.
Aslında düşmemek içindi o ve sallanmaya başladığımızda ikimizde sürekli ayrı yönlere gidip geri kavuşuyorduk,
Birbirimizi görüyorduk ama kısa oluyordu sonra sırt sırta veriyorduk ve tabi sonra tekrar yüz yüze, uzakta olsa..
Aslında değişen bir şey yoktu, durduğumuzda yine aynı noktadaydık fakat yine farklı yönlere bakıyorduk.
Biz en başında yapmıştık hatayı, birlikte paylaşamayacağımız hayatı, birlikte kurmaya çalışırken yaptık
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta