Bitti mi Bu Ceza Aşkım

Bittimi Bu Ceza Aşkım

Gece İstanbul’un üstüne sessizce İnerken murat sahilde yürüyordu Deniz karanlıktı ama düşünceleri, Artık daha Karışıktı rüzgar yüzüne Vurdukça Bir ismi fısıldıyordu, Sadece dudaklarıda melek yine Aynı cümle döküldü bittimi bu ceza Aşkım ve o an aslında bu sorunun Cevabını en çok kendinden, Sakladığını fark etti

Meleği ilk gördüğü gün hala Zihninde capcanlıydı Kalabalığın İçinde herkes silinmiş sadece o Kalmıştı gözlerinde huzur, Gülüşünde insanı susturan bir Sıcaklık vardı murat o gün Anlamıştı bazı insanlar tanışılmaz, Sanki hatırlanır melek de onun Hayatına böyle girmişti

Başta her şey bir masal gibiydi Sahilde yürüyüşler gece yarısı Sohbetleri kurulan küçük ama İçten hayaller melek murat’ın Hayatını güzelleştirmişti ama Zamanla suskunluklar büyüdü, İçinde söylenmeyen sözler Aralarına Mesafe koydu ve bir gün Melek gitti ne büyük bir kavga ne, De bir veda bırakarak

Murat o günden sonra hayatı Yaşamadı sadece içinden geçti Kalabalıkların yalnız kaldı geceleri Kendi düşüncelerinde Kayboldu Her şey değişmişti ama içinde Taşıdığı soru hiç değişmedi bitti mi, Bu ceza aşkım çünkü melek Gitmişti ama onun içindeki yeri Hala dolmamıştı hiçbir zaman

Aylar sonra yine aynı sahilde durdu Deniz daha sakindi bu kez Gökyüzü daha sessiz murat derin Bir nefes aldı ve ilk kez cevabını Hissetmişti belki de ceza bitmez, İnsan alışır ve son kez melek dedi
O an anladı bazı aşklar geri Dönmez ama insanı değiştirmeye Devam eder sadece...

Yazar Murat şair