İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ahhh ahhh...Bu mısraları o kadar çok sevdim ki anlatamam...
Tek kelime ile 'muhteşem' olmuş.
Evet, bazen sevgi diye adlandırılan sadece bir kerelik ateş söndürecek kadar malesef.
Yüreğinize sağlık Nilgün hanım.
Sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta