Bitti Kalbimde Tasa Şiiri - Kasım Kobakçı

Sus, sessiz es yelimiz,
Kesildi bak, selimiz,
Uzak dur, gelme beri,
Kırıldı, sağ elimiz.
*
Kavak boyu, uzundur,
Suların, hep buzuldur,
Kaçın, uzak durun hep,
Keder, bitmez hüzündür.
*
Dağlar, yüce karlıca,
Yollar, ince darlıca.
*
Uzaktır, köy yolları,
Kurudu, gül bağları,
Ayrılık, çok çetindir,
Bağlamışlar, kolları.
*
Yaklaşma, dur beri az,
Soldu bahçede, kiraz,
Kerem yakar içimi.
*
Suskunluk çöktü köye,
Yürek sızlar, kim niye?
Koptu bora aniden,
Olmadı tek hediye.
*
Uzak durmak ne hoştur,
Gönül sensiz, pek boştur,
Sevgi bitsin istemem,
Atları, sür ve koştur.
*
Sulardan, seller taşar,
İnsan, dağları aşar,
Ural Dağı pek iyi,
Görenler, buna şaşar.
*
İnsan, yalnız olmalı,
Gözler, yaşla dolmalı.
*
Mesafe koydum, naza,
Yandık, bu çetin yaza,
Bir dert getiriyor hep,
Vurma mızrabı saza.
*
Geri çekil, adım at,
Sessiz ol ve uyu yat,
Çizilmeli o sınırlar.
*
Yürek, ırak durmalı,
Uzaktan, hal sormalı,
Yakınlık, dert çoğaltır,
Gönülleri, hep yormalı.
*
Issız adada, dursam,
Derin uykular, kursam,
Sarsa çevremi duvar,
Düşlere doğru, varsam.
*
Uzak denizler, serin,
Kederim, ulu derin,
Assın yüzünü Asya,
Gözyaşı silsin, perin.
*
Bağımsız olmak yasa,
Bitti kalbimde tasa.