"Bitti..." dedim,
ama içimde senden kalan mevsim bitmedi.
Herkes geçtiğimi sandı,oysa ben her gece
aynı hatıranın önünden yeniden geçtim.
Sana dönmek istemedim,ama senden kalan boşluk
her sabah adımı senden önce söyledi.
Bir zamanlar ellerinde büyüttüğüm umutlar,
şimdi avuçlarımda kırık cam gibi.
Ne tutsam kanıyor,
ne bıraksam unutuluyor.
Keşke seni sevmek, yalnızca bir hata olsaydı...
Ben seni ömrüm sanmıştım.
Şimdi gökyüzüne bakıyorum;
aynı yıldızlar parlıyor,ama hiçbirinin ışığı
gözlerindeki kadar eve benzemiyor.
Ve anladım...
İnsan en çok,geri dönmeyecek birine
içinden hâlâ "hoş geldin" diyorsa yoruluyor.
Bitti, evet...
Ama bazı aşklar mezara gömülmez;
insanın kalbinde
her nefeste biraz daha sessizce ölür.
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 07:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!