Yıllar önce sevmiştim onu ilk gördüğümde.
Ben seninim demişti anlından öptüğümde.
Gurbete nokta koyup köyüme döndüğümde.
Dedim güzelim nerde bana gitti dediler.
Ruhumu sarıyordu ceylan gibi bakışlar.
Aşkımıza şahitti çiçekler,dağlar, taşlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta