Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bitti Bitiyor!
Ah dünya ahh!
Ne kör talihin varmış...
Söz MECLİSten dışarı ya,
Garip anan ağlamış.
Bak!
Kara diyenin rengi ak,
Ak diyenin kara...
Bilgeler fala bakıyor,
Körler aynaya!
Dilsiz şarkı söylüyor,
Sağır dinliyor,
Aklı noksan milyonlar,
Kitap yazıyor!
Koşun koşun!
Tükenmeden yetişin!
Ne alırsan al etmez beş para,
Üstelik bir alana;
Masa,
Sandalye,
Bedava!
Songül Uçar
malesef.. cok dogru yureginize saglik.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta