Ufuklar maviye boyanırken,
Düştün penceremden ışık misali.
Açtım gözlerimi o derin düşlerden,
Belki de kâbuslara uyanmıştım.
Bindi sırtıma bir tepe,
Kımıldayamadım bir yere.
Benden önce iflas etti beden,
Bitti tamahım, taşıyamam.
Açılmış gömleğimin ilikleri,
Ellerim lekelenmiş, ne ara?
Bu suret benim olamaz.
Aynalar derler bana âmâ.
Nedamet akıyor gözlerimden,
Yanıldım yine, doğru tartmadım.
Belki de aylarca umut bağladım,
Bitti bekleyiş, hüsrandayım.
Kayıt Tarihi : 7.06.2026 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!