"Bitti evladım" dedi..
"Bitti"...
Gözlerinde bin yıllık bir yorgunluğu uyutan, izmaritine son kurşunu sıkar gibi asıldığı filtresiz cigarasından bir fırt daha çekip ciğerini yangın yerine çeviren, yüzündeki asırlık kırışıklıklara Kureyş’e bir daha asla dönemeyeceğini bilen hicret yorgunu hüzünlü bir sahabenin ayak izlerini sığdıran kadim çağlar yorgunu koca bir çınar..
"Bitti evladım" dedi..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta