Bitmez, bitemez dediğim o büyük aşkı göz çukurlarıma asıyorum
Benden arta kalan enkaz yanıma en çok bu yakışacak, biliyorum
İçimi kanata kanata, canımı acıta acıta senden vazgeçiyorum
Adına bahşettiğim onca lütufu bir kenara bırakıp,
Vedalarımı ahlarımla birlikte yetim bir çocuk misali ihanet avlusuna terkediyorum...
Artık dönüşü olmayan yolların pişmanlık içermeyen sapaklarından dönme vaktidir.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
