Bıktım karanlıkta yaşamaktan,
Gözlerim yoruldu ağlamaktan.
Saçlarım birer birer beyazladı,
Sevgilim, sana bel bağlamaktan.
Gözlerin benim için ağlasın,
Yüzünden bir ışık bana parlasın.
Güzel yüreğin beni sevsin de,
Üzgün ruhuma derman sağlasın.
Yanıma gel, yeniden nefes alayım,
Gülüm, sana sarılıp huzur bulayım.
Yine eşim ol, eskisi gibi,
Seni yeniden hayatıma katayım.
Sensiz geçen her günüm bir yara,
Hasretin çöker geceden sabaha.
Bir tebessümün yeter sevgilim,
Yeter ki dön, son ver bu azaba.
Gel, ellerimi ellerine bırak,
Gönlümdeki karanlığa ışık yak.
Aşkımız yeniden yeşersin diye,
Beni sev, geçmişi geride bırak.
Gel de, ışık olsun sevdan karanlığıma...
Bir tebessümün bile yeter yarama.
Sarıl bana, huzur bulayım kollarında.
Yeniden nefes alayım, yaslanda bağrıma.
Gel sevgilim, bitsin bu hasret,
Yeniden doğsun hayat,
Sensizliğin bana ağır, çok ağır.
Dön bana, bitsin artık bu azap.
Bir ışık yak, şu gönlümde,
Bir umut bırak ömrümde.
Sensiz geçen her dakika,
Yara açıyor yüreğimde.
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 01:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!