Gerçek, umduklarımız değil, yaşadıklarımızdır.
Elden uçmuş hayatın esintisi anılar,
Hücum edip hicranı saplamayın bağrıma!
Âh, gönlüme gönlüme darbe vuran sancılar,
Bu bitmeyen seferler ağrı katar ağrıma!
Ey hayata umutla bakan fidan nerdesin?
Nerde kaldı yollarda kaybolan mutluluğum?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta