Doğuştan sünnetli çocuklara benzer
intiharlara süslenişim.
İnsanların suçlarını düşündüğümde
aklıma hep korkaklıkları gelir.
Psişik güçler halinde
isterik gülüşler dağılır içime
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Sayfadayım yine...
Gideceği yer neresidir mutluluğun? 'Evi, barkı, hanı, sarayı' var mıdır?
Belki o kadara bile gerek yoktur... Uğur böceğinin tırmandığı parmak ucundadır, mutluluk...
Onun kadar kanatlarıyla barışık, onun kadar 'suçlarından azat edilmiş hafiflik' şarttır, sadece...
Kutlarım değerli şaireyi...
En son tren de kalktıktan sonra, ne gidene faydası olur o mutluluğun, ne de kalana...
'Süslü geçen' zamanlarda kalıyor 'psişik kahkahalar...'
Şiiri ve şaireyi kutlarım..
Al beni işte dibine kadar uçuyorum
Son kalkan trenin çığlık danslarıyla
........
müthiş bir şiir, kutlarım efendim.. teşekkürler, saygılar size..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta