Bitmeyen şiir Şiiri - Eşref Ozan Baygın

Gazı bitik bir çakmağa benzer şaşkınız,
kesik kesik sönüp alevlenirken,
her şey hiç tereddütsüz.
Nirengi umuttu kara bulutlarımın,
kar yağıyordu ve
yine, çiçek açıyordun o gün bende.
Uktesi içimde kalır çehreme esen nefesin...
Gecesi ürker sesin, yuttuğun o söz şimdi nerde?
İlaçlarla meşke geliyordu aşkın, yapay da olsa o tutku sende...

Kafamda ansızın tik tak, susuzum sensiz işte anlık,
biliyorsun dolu tahta! çatladı dudaklarım
düşlerimiz batakta, çırpındıkça gömülür...
Bekliyorum (aynı) yatakta başlıyor sancılarım.

Teslim olmak yakışmaz, bu ilhak sence hak mı?
Köprüleri yakıp da sessizce uzaklaşmak...
süngü tak
bu diyarda, bak!
Tepeler oyuk oyuk.
Tortusu sende saklı
hoyratlığımın.
KIYIMA ayak basmıştın işte ancak.

Adınla kokluyorum dünümü,
say zaman sen de 'çiçek' tenimi.
Dağlarımda sesin yankılanır...
Dümeni yavaşça kır, çapayı indir, çapayı çek.
Umut mu yoksa kahır mı kalır?
Yapraklar patır patır döküldükçe dengini bulur.
Bilirsin işte. Gün geçer. Anı kalır...

Gazı bitmiş bir çakmağa benzer meşkimiz
Kesik kesik yanıp -- sonra da söner...