Bİr mermer taşın üzerinde başladı hayat benim icin,
Seyreyledim o musalla tasini,
Baktım...Baktım...
Ama kalbime bir damla akıtmadım,
Ya da bir bicak parcalamadi yuregimi.
Alismistim ben nasilsa yokluguna,
Hic hayatimda olmamistin ki zaten,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hüzünle okudum...yaşamının devamında mutluluk dileğimle...
'Ben hic cocuk olamadim,Yasayamadim mutlulugu o ufak tebessumlerde,
Pembe gozluklerimi cok erken cikarttim ben. '
BU BENİM.....MARAŞ AĞLIYOR SAĞOLASIN....ŞİİRLERİNDE KENDİMİ İFADE EDEMEDİĞİM DUYGULARI BULDUM...'EMİR AKCAN
çok duygulu bi şiir olmuş... yarım mutlulukda yarım yaşamak zordur...tebrikler...
okundukça büyüyorsun içimde..........yüreğimle..........
Bu mektup vefat eden bir dostumun hatırasına oğluna yazdığım şiirle örtüşünce bu duyguları bir kere daha anladım.
Tebriklerimle.....
güzeldi ece tebrikler
Yüreğine sağlık.
Esenlikler dilerim.
Sevgi ve Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta