İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"... dünyanın yarısı cehennem görünüyor," henüz öyle gibi; ancak bana öyle geliyor ki tümden "cehenneme" benzeyecek az bir zaman sonra... Ve "Masalların sonu çocuklara" hiç bir zaman söylenemeyecek.
İnsanoğlu, kendi mezarını kendi elleriyle kazıyor. Hem budalaca, hem de açgözlülüğün coşkusuyla... Ne acı, ne acı...!
Heybeler dolusu felsefeydi; herzamanki gibi değerli ve düşündüren kalen...
Teşekkürler ve saygılarımla, efendim.
Kıymetli düşünceleriniz için çok teşekkür ederim. Saygı ve selam bizden. İyi günler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta