Akşam eksilerek evriliyor geceye, renginden...
Yeryüzünde sahipsiz sancılar yer edinmiş,
Sahipler köle gibi bakıyor aynalardaki gözlerine.
Bir vakti olmalıydı ayrışmanın,
Bir vakti, hiç var olmamışlığın gürültüsüne karşı.
Gammazlarken boğazlarında düğümleniyor söyleyenecekler, muhbirlerin.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




İki ucu b.... değnek!
Ne yapsak da tükeneceğiz, şair; çünkü düzeltmeye geç ladık gibi...
Bu sayfa her daim okuyucusunu düşündürmeye sevkeder...
Tekrar teşekkürlerim ve saygımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta