Güneşi aya satanlar
İnsanım deyip sorgundan çıktılar.
Gün sayan bizdik taşramızda
Semtimin utangaç çocuğu
Meraklanma,
Onlar sohbetti kısa tutar
Yağmur gelir ve dağılırlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta