Ve sonra...
Penceremi kapadım usulca...
Boş ver dedim kendime
Kalkıp bir sigara yaktım
Geçtim bir çay demledim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Final mükemmel olmuş. Kaleminize sağlık Zeliha hanım Tebrikler.
"Benim adım mavi
Sen kendi siyahında
kalHoş-Çakal"
Vav harika. Yüreğinize sağlık.
Tebrikler Zeliha Hanım
Hoş-çakal ??
huzur mu hüzün mü bilemedim şiirde hangisi daha önde.
pencere kapanmadan önce ki duyguyu sorguluyor insan.
gayet güzel bir çalışma tebrik ederim efendim.
hafta sonu terapisi..
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta