Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Vefasız aşklara kızmadan veda edelim. Çıkması gerekenler hayatımızdan çıkar gider.Sevgiye değer verenlere raslasın yüreklerimiz.Her gecenin sabahında aydınlanır yeryüzü ve bizler yeni bir güne merhaba deriz gülümseyerek.:):):) kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta