Ayrılığın kokusu sardı dört yanı
Sevdaya değil biz gurura eğildik
Yavaş yavaş silinir kalpte her anı
O büyük aşkımızın sonuna geldik
Sensizlik korkusudur genzimi yakan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta