Epeyce mesafe alınmış yollarda Hiçliği doyurup avutmakla
Durduğunda saatin sarkaç salınımı nereye gideceğini bilmeyen yolculuklara teberru
Ve nerde ineceğini bilmeyen dünya
İnsanla başı dertlerde meşgulken Kendi boşluğunda kalan herşey bazan haykıran suskunlukla, bazan kopmuş çığlığa gömülerek
Gevşek bir toprak kayması misali her şey hiç bir şeyle tam tekmil Kendine yudumlayacağı mutsuzluklar ısmarlayan kontakta gorma giyip idman tazeleyen
Balataları sıyırmış
Contaları yakmış
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta