Küçük bir kız çocuğu sorar
-kelebekler neyle beslenir abi
-senin gibi çok konuşan
güzel kızların dilleriyle beslenir.
Dünya döndükce
İnsanların başı döner
Yer içer severler
Yatar kalkar sevilirler
Ararlar kuyunun dibini
Zaman gelir anlarlar ki
Hani minicik yüreğimiz o kadar geniş olur da dünyayı sığdırabilsek de içine,
o kocaman dünyaya kendimiz sığamayız bazen, dar gelir bize.
Bazen kendimizi yalnız yapayalnız kalmış gibi hissederiz koskoca
kalabalık dünyada. Ve gözlerimiz dolar geçmişe dalarak. Anılarımızdaki
mutsuzluklarımız ve acılarımız hüzünlendirir bizi, mutluluklarımız ve
*Bana
Beni düşünme deme
Seni düşünmeden yaşamak
Bitkisel hayattır
Sana muhtacım artık
Yaşamak için
Kara sevdaysa sende kalan
Sızlar durur göğsünde
İlahî yanan bir közdür sevda
Of dedikçe geçmez sancısı
Bir ölmez otu gibi Sevda
FARKINDA MISIN
Baharda çiçeklenmiş yemyeşil ağaçların
Sararıp dökülen hazan yaprakları gibi
Sessizlikte bitmesini hiç istemediğim
Hüzünlü ve umutlu bir nağmeydi sözlerin
Güneşin sıcaklığından mı
Acıların süzgecinden miydi
Buğulu bir okyanustu gözlerin
Gönül köşkümü yalnız sana ayırdım
Yokluğunda sana düşlerimde sarıldım
Sana değil ömrümün varı, kaderime darıldım
Şifa değil varlığın ufukta yine ayrılık
Gözlerim birer yıldız yanımdaysan
Gülleri budamışlardı kış sonunda
Mevsiminde daha güzel açsınlar diye.
Kesilip atılması için bir kenara ayrılanları
Bir bir topladım, ekeyim de kurumasınlar diye.
Sonra suyla buluşturdum onları
Hepsi de taze taze, dal dal yeşillendi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!