Birsen Ateş Şiirleri - Şair Birsen Ateş

fırtına öncesi sessizlik
düşsel bir ırmakta
derin
çok derin

aşk’ı hiç yaşamadım
ellerindeydi aşk
dokunabildim sadece
tutamadım ki

.

giderken
bir buse çaldım dudaklarından
şimdi ağlıyor biliyorum
son bir bakış aldığım gözlerin

can çekişiyor aşk yine
kimliksiz hüzünleriyle içimde
her gece yıkıyorum
dinmeyen sızılarımı
kadehleriyle içkimde

benim şehrimde
duvarlar vardı ördüğüm
kimsenin ulaşamadığı
ve
kurumuş topraklarım
senden önce

kendime ağlayıp
acılarımı biriktirirken
çıkmaz sokaklardayken
yalnızlığım

dün gece
yüreğine dokundum
içindeydim düşüncelerinde
duygularında s e n i n l e y d i m
yılların suskunluğu üzerimde

solgun
gecede bir adam
asi bir dünyaya
kapatırsa gözlerini

aşk'a

bu gece ellerini aradım
birde içimi ısıtan gülüşlerini
yine kayboldum şiirlerde
en iyi sen bilirsin
sabahlarken gece sessizce
gözüm uykuda derininden