9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bir el ver ki, bu ayrılık son bulsun,
Birlikteyken, gönül coşar, canan gel.
Güç verince, bu yük hafifler, bilesin,
Birlikteyken, gönül coşar, canan gel.
*
Sonsuz ırmakta, beraber akalım,
Tek yürekle, sarp dağları aşalım.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta