9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bir el ver ki, bu ayrılık son bulsun,
Birlikteyken, gönül coşar, canan gel.
Güç verince, bu yük hafifler, bilesin,
Birlikteyken, gönül coşar, canan gel.
*
Sonsuz ırmakta, beraber akalım,
Tek yürekle, sarp dağları aşalım.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta