Birlik Aynası Şiiri - Abdullah Akçay

Gördüğün bu kâinat, tek bir nurun izidir,
Gizli olan hakikat, aşığın kendisidir.
Kesrette vahdet ara, dağılsın tüm perdeler,
O’ndan başka ne bir yer, ne de bir mülk var derler.

Deniz aynı denizdir, dalga sadece biçim,
O’nun aşkıyla yanar, benim şu garip içim.
Her çiçekte kokan O, her dildeki hece O,
Gündüzü aydınlatan, sır dolu her gece O.

Aynaya bakan bilir, suret aslından gelir,
Buz ateşe değince, kendi varlığı erir.
"Ben" dediğin bir perde, aradan çekil yeter,
Varlık O’na dönünce, bütün sancılar biter.

Ne doğu var ne batı, her yer O’nun mekânı,
O’dur hayatın ruhu, O’dur canın öz canı.
Katre deryaya düşse, artık derya olmuştur,
Arayan kendi kendinde, aradığın bulmuştur.