İnsanların yüzlerine dahi bakmıyordu
Zihninde sebepsizce yer edinmesinler diye
İşyerinde diyaloğlardan olağanca kaçınıyor
Yeni bir günü daha bitirmek istiyordu sessizce
O denli ıssızlaşmış ve yorgundu yaşama karşı
Bir tek o güzel kadının aklında gezinmesi
Rahatsız etmiyordu zihnini
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta