Birikmişidir Kırk'ın Şiiri - Diren Demircan

I.
Olduğumu kanıtlamak için kaybettim kendimi
hatırla

İlk aydınlıkta gör beni
sonra unutmuş gibi yap

Sonra unut
ki sürelere ihtiyacım var

Uzun uzun
ceplerinde senin
yığın

Bir adedi var içeceğim sigaranın bu âlemde
suyun litresi fiyatıyken bir ömrün

Bu ömür öder
yenilen, içilen tümü

Yenilen demişken doğrudur
yenildim ben
çok – sıfır

Yenilen demişken
yenilendim evet

Şimdi hatırla
ve benim de tut hafızamı
bize mıhla

II. I
Sen küçük kanatlarını
dünyanın dallarına taktırarak
süzülmeyi seçiyorsun aşağıya doğru

Birkaç acı düşüyor payına
birkaç bordo kabuk

Elinle yolarak teninden zamanı

II. II
Ben dürüldüğüm birkaç kışlığın içinde
“ne olacak sanki” deyip duruyorum

Bir sevgi varsa paylaşılmadık
esas sıkıntı o dur
Ki paylaşmak da sevmek de
Zordur!

Parmaklarımı arasına geçirip
geriye atamadığım
upuzun seyrek saçlarım var artık
Kopup beni terk etmelerinden ve
bir daha dönmemelerinden korktuğum

Kabalık etmekten büyük bir korkudur ya
terk edilmek

O uzaklıktayım ben her an
ölç diye söylüyorum
yakınlığımızı

II. III
Ağlarsam yanağın ıslanacak
ağlarsan yanağım
Sen saçımı tara benim
parmaklarım zamanı yolsun teninden
Bırak

III.
Sevmek bir süre sonra
bin dereden su getirmek
Eksik kalıyor
iki kelimelik “seni seviyorum”
Şair oluyor da adam
öyle kurtarıyor paçayı

Fakat

Bir bu kadar daha olsa ömür
şiir de yetmeyecek anlatmaya
Şiirden öte köy de yokken varılacak
Tam zamanında öleceğiz demek
ne mutlu

Ne şiirimiz bitecek
ne sevmek