Biri Var Şiiri - Sibel Orhan

Adımı bir hicran gibi dilden dile düşüren,
Aynı pınardan içip, suyunu bulandıran,
Mazlum maskesiyle zifirde yatan,
Düşümü zindana çeviren biri var.

Gönlüne sitemden duvar örmüşler,
Gülüşüme pusu düşürmüşler,
Vefayı bir pulun ardına gömmüşler,
Emeği hiçe sayıp, savuran biri var.

Zemherinin ayazı tenimi yakmaz,
İsli duygulardan şifa hiç akmaz.
Güneşi sunsan da nuruna inanmaz,
Vicdanı pas tutup, çürüyen biri var.

Gölgeyi secdeye yatırdım her gün,
Zehri sabır ile bitirdim bugün.
Kederi sellere götürdüm son gün,
Hâlâ yetmez deyip, kuduran biri var.

Menzile yürüdüm, râm olmadım,
Hesap kitap yapıp, bende kalmadım.
Hakikatten gayrı murat almadım,
Kederin ardında bend duran biri var.

Zan ile kurulan hüküm süremez,
Gönül kasrına asla giremez.
Hayatın sahibi o’dur, kul değil;
Hakk’ın divanında eriyen biri var.