Biri var elinde kalemi minik kalplere dokunan,
Biri var gölgesinde ferahlanılan.
Biri var soluksuz sinelere nefes olan,
Biri var gitmediğimiz köylere sahip çıkan.
Biri var vicdanı hür aklı hür,
Biri var ışık tutar karanlıklara korkusuzca yürür.
Biri var sedası olur sessiz çığlıkların,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta