Bir de babam vardı bu evin görünmeyen katında,
Adını yüksek sesle söylemediğim zamanlarda bile
Duvarlarda yankılanan bir gölge gibi.
Ben daha on dokuz basamak çıkmışken hayata,
O kapattı dünyaya açılan kapısını.
Bir çocuk gibi kaldı içimde bazı sabahlar,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta