soğukta üşüdüm sen yoktun
kara kış vardı uzun geceler kör kuyu
bitimsiz özlem ve kar yalnızlığı içimde
ben umutsuzluğu yaşadım günler boyu
ben karanlığı yaşadım sen yoktun
tümden doğunun gizemidir çoğalan
akşamın karanlığında dönülmez bir yol gibi
dinmez acıların ve iç fırtınaların yalınlığında
yürekler vardı yorgun ve kanayan
yürekler vardı suları boşa akan nehirler gibi
sen yoktun
soğukta üşüdüm sen yoktun
kara kış vardı uzun geceler kör kuyu
çıngıraklı kızaklar vardı saydamlığında karların
ve ışık veren mumlar vardı pencerelerden
ben umutsuzluğu yaşadım günler boyu
ben karanlığı yaşadım sen yoktun
esrik duyguların avuntusu ışıldayan
anıların devingenliği sonrasız bir yazdan
birazdan güneş doğar diyorum yarınlara
değişir yaşantının görüntüsü birazdan
istanbul; 30.05.1982
Zeki TüyenKayıt Tarihi : 12.7.2012 12:39:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!